Niekiedy dostają się do naszego organizmu i rozmnażają się w nim niebezpieczne bakterie lub wirusy. Na szczęście dysponujemy całą armią krwinek białych, które atakują i niszczą napastników. Jednakże dzięki zdumiewającemu mechanizmowi, którego tajników nauka jeszcze nie zdołała zgłębić, w normalnych warunkach białe ciałka krwi nie szkodzą zdrowym komórkom ciała.
Być może widziałeś w telewizji te utalentowane bojowniczki w akcji. Obserwowanie krwinki białej pochłaniającej produkty odpadowe jest niezwykłym przeżyciem, ale jeszcze większe wrażenie robi widok krwinki, która bada komórkę zakażoną wirusem, po czym przy pomocy „koleżanki” zabija intruza. W ten sposób infekcja zostaje powstrzymana.
Gdy śmiercionośny wirus lub inny napastnik zaatakuje pierwszy raz, układ odpornościowy może potrzebować kilku dni, żeby go zniszczyć. Najpierw trzeba znaleźć właściwy limfocyt (specjalny typ krwinki białej). Organizm ma ich do wyboru miliony, a każdy jest zdolny do wyprodukowania jednego rodzaju broni do walki z określonym wirusem.
Dobrany odpowiednio limfocyt zaczyna się gwałtownie rozmnażać. Po kilku dniach w krwiobiegu roi się od tych wojowników, którzy albo przyczepiają się do wroga i go zabijają, albo wytwarzają przeciwciała unieszkodliwiające go i naznaczające na zniszczenie. „Przeciwciało”, czytamy w książce The Body Machine, „przylega do molekuł na powierzchni wirusa jak klucz pasujący do zamka”.
Układ odpornościowy odznacza się jeszcze jedną godną uwagi zdolnością. Kiedy już raz znajdzie odpowiednią broń, zachowuje ją niejako w pamięci. Znaczy to, że gdyby w przyszłości zaatakowały organizm drobnoustroje tego samego typu, przeciwciała zostaną wytworzone dużo szybciej. „Kto przebył takie choroby wieku dziecięcego, jak odra, świnka lub ospa wietrzna, ten na ogół nie nabawi się ich po raz drugi” (Elements of Microbiology [Podstawy mikrobiologii]).
Wykorzystywaniem tej zdolności zapamiętywania medycyna zdziałała wiele dobrego. Dzięki szczepieniom układ odpornościowy wytwarza przeciwciała pozwalające zwalczać choroby, których dana osoba nigdy nie przebyła. W ten sposób na szereg chorób uodparniają się dzieci. Niestety, niektóre choroby wymykają się spod kontroli człowieka.
„Dokładniejsze poznanie przeciwciał być może pozwoli skuteczniej zwalczać takie choroby, jak rak i katar sienny” — dowiadujemy się z książki Elements of Microbiology. „Przyszłe badania”, czytamy dalej, „powinny nas lepiej nauczyć przedłużać aktywność układu odpornościowego do późnego wieku, żeby poprawić zdrowie i zwiększyć długość życia wszystkich ludzi”
OPIS SCHORZENIA:
Człowiek dobrze się czuje i może się cieszyć życiem wtedy, gdy ma dużo energii i sprawny układ obronny. Skłonności do przeziębień i ciągłe zmęczenie mogą oznaczać, że układ odpornościowy jest osłabiony. Trzeba zacząć właściwie się odżywiać (pożywienie powinno zawierać wiele witamin i minerałów ) i stosować dodatkowe preparaty wspomagające.
PRZYCZYNY ZABURZEŃ
- spożywanie małych ilości świeżych warzyw i owoców
- leczenie antybiotykami na wiele miesięcy a nawet lat zaburza działanie odporności
- starzenie się
- przewlekły stress
- brak ruchu na świeżym powietrzu
- zatrucie organizmu szkodliwymi produktami metabolizmu, gdzie wątroba zostaje przepełniona toksynami
- anemia, brak żelaza, która powoduje niedostateczne dotlenienie komórek
